Verloren gelopen.
Sunday, April 9th, 2006Wanneer een kind verloren is gelopen, hou ik mijn adem in. Vooral na het Dutroux tijdperk. Toch stel ik mij vragen bij het verloren lopen van kinderen. Onze moeders hadden een en al oog voor hun kinderen wanneer ze op stap gingen en hielden steeds hun hand vast. Wat zie je nu? Ouders van nu gaan veel nonchalanter om met de opvoeding van hun jonge kroost. Ze laten hun kinderen zo maar op straat lopen zonder naar om te zien, of laten ze in de zandbak spelen terwijl ze verderop vlug een boodschap doen of zoiets. Ik weet het, ze zijn niet allemaal zo, maar de regelmaat van verdwijningen zegt veel. Wie kinderen heeft, moet daar ook op letten, dag en nacht, het is een plicht.
