Beritos

We gaan ervoor.

Het is weer van dat, er steekt een uitnodiging in onze bus van een bevriend koppel. Mijn vrouw en ik worden verwacht op het feestje dat, zoals vermeld op de uitnodiging, een bijzondere verrassing in petto heeft. Waarschijnlijk zal de een of andere BV aanwezig zijn. De vrienden die ons uitnodigen, zitten namelijk in het milieu waar BV’s zich graag zelf uitnodigen op feestjes. Ze denken zo de ene of andere rol te kunnen bemachtigen in een film of soap. Slijmen en praatjes verkopen, daar zijn die lui goed in. Zelf hou ik niet zo van dat gevlei, maar ik zeg heus geen nee op een mooi vrouwelijk gezicht dat naast mij komt staan om een babbeltje te slaan. Beter dan een stomme kop waar niets anders uitkomt dan serieuze praat over computers, geldzaken, werken en hoe het met zijn management gesteld is. Van zo’n mensen krijg ik jeuk op plaatsen waar ik dan op dat moment mezelf niet onmiddellijk kan verhelpen. Zo hebben mijn vrouw en ik, na enig overleg, toch maar besloten om in te gaan op die uitnodiging. Niet dat we ruzie hebben of zo, maar we gaan zelden samen naar zo’n feestjes. Voor je het beseft, heb je loden benen, ofwel van het aanhoudend rechtstaan met een aperitiefglas verkrampt in je handen in de hoop dat er nog eens wordt bijgeschonken, ofwel van het lange zitten aan een te kleine, maar o zo dure tafel die ze gekocht hebben op een veiling in Londen. Je zal maar de kramp hebben en plots je been strekken met voor je de vrouw van de vriend die je heeft uitgenodigd. Ik mag er niet aan denken dat mijn voet beland tussen de benen van de vrouw die voor mij zit en daar waar alles begint voor een man, de vrouw een trap krijgt. Gegarandeerd lacht ze nooit meer naar je, laat staan dat ze nog ingaat op je droom ooit iets met haar te beginnen. Zelf zie ik ertegenop om naar het feestje te gaan. Het begint reeds bij het binnenkomen. Handjes schudden met mensen die een plastieken glimlach tentoonspreiden en waar menig depressief mens jaloers zou op zijn. Na het handjes schudden komt het moment dat je een glas krijgt aangeboden. Je hebt steeds dezelfde keuze: vruchtensap van overrijpe vruchten, valse champagne, port om zot van te worden en soms ook het brouwsel van het huis, wat dat ook mag voorstellen. Wanneer men het dienblad voor mijn neus presenteert, vraag ik onmiddellijk of er ook bier te verkrijgen is. Eigenaardig genoeg hebben ze er altijd in de koelkast staan en geen minuut later sta ik te glunderen met een frisse pint. Dan moet je de omstaande mannen zien gapen met hun fruitglaasje in de hand. “Oh”, zeggen ze dan verwonderd, “Kan je hier ook bier krijgen?” Natuurlijk kan je bier krijgen, je kan overal bier krijgen, wat denken die lullen wel? Als je je glas hebt, is het aan te raden om eerst enkele passen achteruit te doen en je op de achtergrond te houden. Zo kan je uitkijken naar het strijdveld dat zich afspeelt voor je neus. Na een tijdje te hebben geobserveerd kan je dan iemand tegemoet lopen die je in een tijd niet meer hebt gezien. Dit doe je met een vriendelijke knik van het hoofd en een glimlach waarvan je oren de dag nadien nog pijn doen. Ik kan mijn hoofd erom verwedden dat het gesprek dan steeds begint met de woorden: “En hoe gaat het met je?” Dan wordt er van je verwacht dat je antwoordt met de woorden: “Goed, zeer goed. Dank je.” Maar op zulke feestjes gaat het helemaal niet goed met mij. Het gaat pas goed als ik mezelf kan zijn en men mij geen harnas aangespt. Enkele uren verblijven bij mensen die zichzelf niet zijn, is zeer slecht voor de gezondheid; daarvan kan je psychisch erg op achteruitgaan. Dat weten veel mensen niet. Daarom ook dat er zoveel werk is, en het zal nog verergeren in de psychiatrie. Soms lijkt het wel of er alleen gelukkige mensen rondlopen in onze maatschappij, wat ik ten zeerste betwijfel. Zo ken ik een koppel dat er altijd goed uitziet. Je zou jaloers zijn wanneer je ze bezig ziet en hoort. Maar uitgerekend dat koppeltje heeft grote problemen, financieel en relationeel. De desbetreffende man maakt uren in de fabriek dat het geen gezicht is. Zijn vrouw maakt ook veel uren, maar dan met de schare minnaars die ze tijdig opzij zet. De vrouw in kwestie is dan ook heel erg aantrekkelijk en praat ze erg verstandelijk. Daarom dat ik deze keer graag naar het feestje ga. Voor deze keer ga ook ik met de plastieken glimlach rondlopen en liegen dat het goed gaat met mij. Meedoen met de kudde en verstand op nul.