Beritos

Zwoel en gevaarlijk.

Toen Bram met zijn verhaal op de proppen kwam, kon ik het bijna niet geloven. Bram is nu eenmaal niet de snuggerste van de klas, maar wat hem overkwam, kon iedereen die op zoek was naar occasionele seks wel eens meemaken. Bram heeft sedert enkele weken een relatie met een aantrekkelijke jonge vrouw waar de meeste mannen wel eens mee onder de lakens zouden willen duiken. Zo’n vrouw waar je al je bezittingen zou aan geven in ruil voor haar lichaam. Dom, maar het gebeurt iedere dag. Er is maar één nadeel aan zijn vriendin: ze is ongelooflijk katholiek opgevoed en is van de overtuiging toegedaan dat ze haar maagdelijkheid moet bewaren tot de dag van het huwelijk. Op zich een mooi gebaar waarvoor de paus de grond zou kussen, maar voor Bram een pijnlijke zaak. Bram heeft ook vrienden die pochen met hun seksuele daden en thuis surft hij regelmatig op het net om aan zijn trekken te komen. Hij weet dat er aan een vrouw meer te beleven is dan alleen maar kussen en onder de kleren frunniken. Daarom had hij op een dag besloten om zijn seksuele driften eens te testen met een andere vrouw, puur uit nieuwsgierigheid. Hij had de trein genomen naar Gent; in de streek van Kortrijk waar hij woonde, was hij gekend als het zwart geld en durfde hij geen andere vrouw aanspreken. In Gent had hij plaatsgenomen op een terrasje. Het geluk was aan zijn zijde, het was een stralende dag. Na enkele pinten had hij zich genoeg moed ingedronken om zijn plan in uitvoering te brengen. Hij was van plan om een vrouw te trakteren indien deze lang genoeg naar hem staarde. Bram hoopte dat van het ene het andere zou komen. Zo zit het nu eenmaal in elkaar, dacht hij overmoedig. Hij was van plan een oudere vrouw te nemen, geen jong ding die enkel maar complimentjes en geschenkjes wil. Ook geen afgeleefd schepsel waarmee iedereen al eens op stap was geweest, maar een mooie en wijze vrouw die hem alles wilde leren. Zo’n vrouw van rond de veertig jaar, of zoals zijn vader het ooit zei: op een oude fiets moet je leren rijden. Van zijn vader had hij veel goede raad gekregen in verband met vrouwen, die hij maar al te graag wilde toepassen. Plots knikte er een vrouw naar hem, zomaar, zonder reden. Dit is ze, dacht hij. Het geluk was aan zijn zijde, ze zag er zo’n veertig jaar uit, maar goed bewaard. Voor de houdbaarheid van waren had hij immers een fijne neus. Bram knikte terug, waarop de vrouw op hem kwam afgestapt. Ze had ongelooflijk veel stijl en was erg mooi. Bram kon zijn ogen niet geloven toen ze voor hem stond; haar zwarte haren had ze in een staart gebonden en haar lippen waren als die van zijn vriendin: groot en vol. Ze zei dat ze op doortocht was naar Brussel na twee dagen winkelen. Brussel, haar woonplaats, had ze reeds te veel bezocht en nu was ze verzot geraakt op Gent. Bram kon het niet veel schelen waarvan ze afkomstig was en hoelang ze hier verbleven had, hij wilde van deze vrouw enkel maar dat ze hem eens goed onder handen nam. Na een uurtje te hebben gekletst, zei ze opeens: ik vind je erg aantrekkelijk, ik wil je iets laten zien voor ik vertrek. Bram flapte eruit dat hij ze graag zou beminnen, zo erg had hij het zitten. De jongen wist niet waar hij het zoeken moest toen ze zei dat hij kon meegaan naar haar kamer in het hotel iets verderop. Zo kwam het nog goedkoop uit ook, dacht hij. Dit mocht hij niet laten staan, dit was het moment waar hij van gedroomd had. Wanneer ze naar het hotel wandelden, arm in arm en af en toe vergezeld van een tongzoen, dacht Bram terug aan de gouden raad van zijn vader:

“Opletten wanneer je met een andere vrouw de lakens deelt: voor je haar verlaat moet je zorgen dat je ruzie hebt, dan ben je er vanaf”. In haar hotelkamer kleedden ze zich vliegensvlug uit, tijd om rond te kijken had hij niet. Voor hij het wist, liet ze hem alle hoeken van de kamer zien, ook het plafond was van de partij. Zo’n vrouw moest hij hebben, ze was te mooi om waar te zijn, ondanks haar leeftijd. En in bed was ze een godin die ieder schip kon besturen in elke storm. Ongelukkig genoeg kon hij niet met deze vrouw aanleggen, hij dacht aan de wijze woorden van zijn vader en begon afwijzend te reageren wanneer de vrouw vroeg om hem dikwijls te zien.

“Ben ik te oud en te lelijk misschien?” vroeg ze verontwaardigd.

“Dat is het niet, ik heb een lief en die wil ik niet kwijt. Ze is veel jonger en aantrekkelijker. Ik wou enkel maar weten hoe het zou zijn met een oudere vrouw.” Bram had wel degelijk zijn stoute schoenen aangetrokken. Zoiets overleefde geen vrouw.

“Ik ga nu naar de badkamer en als ik terug ben, wil ik je niet meer zien. Smeerlap die je bent!” De vrouw verdween in de badkamer en sloeg de deur met een harde klap dicht. Bram grijnsde, zijn plan was geslaagd en de raad van zijn vader had hij met eer gevolgd. Vlug kleedde hij zich aan en bij het nemen van zijn broek stootte hij de handtas van de vrouw omver. Met als gevolg dat de hele inhoud eruit vloog en Bram zijn nieuwsgierigheid niet kon bedwingen om eens te neuzen in haar papieren. Kon nooit kwaad, dacht hij. Misschien was het wel een of andere vrouw van een hooggeplaatst iemand uit het Belgenland. Zijn vader had het dikwijls over de vrouwen van rijke mannen die vertier zochten wanneer hun man de deur uit was. Toen hij haar identiteitspapieren inkeek, kreeg hij als het ware een elektrische schok, geen van 220 volt, maar een van 10.000 volt. Tot zijn verbazing zag hij een foto van zijn vriendin in de papieren steken met de tekst: “mijn enige en liefste dochter”.